
muziek & taal
facebook // twitter // soundcloud // youtube // shuffler
zoeken // archief // nieuwsbrief // about
kies je moment
Wie // Tuning Tenpa in.
Wat // Er zijn 2 soorten mensen. Mensen die zeggen dat er 2 soorten mensen zijn en mensen die dat niet zeggen. Met beide soorten mensen, die de mensen die zeggen dat er 2 soorten mensen zijn bedoelen, ben ik bevriend. Voor Ted Langenbach kan je bush niet groot genoeg zijn, m’n broertje scheert z’n oksels kaal. Flower power op het Lente Kabinet, vrijgezellenfestijn afgelopen weekend met tieten, schieten & bodemloze bierfusten. De muziek meanderde van plat en poppy naar sentiment en bravoure. Fuck The Police, Pussy Ain’t Shit, Ice, Ice Baby, een rauw uurtje Rage Against The Machine en Limp Bizkit en - mijn zeer gewaardeerde bijdrage aan de playlist - deze dope banger van Footsie.
Er zijn 2 soorten mensen. Mannen en vrouwen, wonderwel gezegend met de gaves om zelf zich van elkaar te scheiden én om van iedereen overal elkaar te houden. Ik sta nog stijf van de mannenliefde van afgelopen weekend. The Hangover IV: Enter The Void. De a.s. bruiloft is bij deze gedegradeerd tot reünie ouwe jongens krentenbrood. Bromance galore in Roffa, zo gaat dat. Hardcore. Zo ook in Triphouse HQ. Up front it’s your boy Tenpa from the Sober crew, going bald as a breast. Hieronder Tenpa, langzaamaan het gaspendaal indrukkend in Toffler, des afgelopen vrijdags. Daar was de muziek zoals die op Nine Licks is. Carefully and handpicked for your bromosexual moments.
En dan dit hele relaas bespreken met m’n homosexuele roomie annex gbf. Let life live. Ik ben overigens hetero. Ask anybody.
Wie // Hallo wereld, hij is er weer: HAARBAARBAAR.
Wat // Al die willen te kaap’ren varen,
moeten mannen met baarden zijn.
Arjan (links), Pier, Karim en Corneel.
Die hebben baarden, die varen mee.
Ach gunst, wat leuk die oude volksliedjes. En dat ze opgeluisterd worden met traditiegetrouwe events incluis boten, schippers en baarden. Dansen in de kajuit, dansen op bakboord, dansen alsof er geen ‘ahoy’ bestaat. Over twee weken is het weer zover, dan organiseert huispiraat HAARBAARBAAR weer samen met zijn vrienden de bazigste boat rave van het jaar. Het is nog nét niet uitverkocht. Snel erbij wezen doe je hier. Om in de stemming te komen, ben je bij ons aan het goeie adres. Onderhavige mixtape is namelijk de eerste sinds HBB’s voet aan wal na een rondje om de wereld in 8 maanden (#DUURDELANG). All aboard!
HAARBAARBAAR is de most featured artist op Nine Licks. Eerder vond je ‘m hier: 01 // 02 // 03 // 04.
Wie // Session Victim, glow-in-the-dark & schijtende tapirs.
Wat // Heb je wel eens een Braziliaanse tapir boven het wateroppervlak zien schijten? Wij ook niet. Maar we kunnen ons zo voorstellen dat het een spetterend schouwspel is. Ze hebben schijt aan wat andere mensen van ze vinden, als je moet dan moet je. Een beetje als de tracks van Session Victim dus eigenlijk, want die baden ook rücksichtlos in die euforische vibe die we maar al te goed kennen van Het Kleinste Kamertje. Het deephouse-duo komt uit Lüneburg, dat op zo’n 3 kwartier rijden ligt van Hagenbeck Zoo in Hamburg. Home of the schijtende tapir.
Wie // Baths, afgerond ook een 9.
Wat // Hij stiftte. Hij passeerde. Hij scóórde. Hij was een beetje moe. Hij lachte. Hij keek boos. Hij juichte. Hij was trots. Hij schoof. Hij poortte. Hij speelde. Hij kopte. Hij kópte! Hij kwam te laat. Hij maakte hattricks. Hij maakte hattricks tegen Ajax. Hij maakte hattricks in de Europa Cup.
Hij danste.
Hij sjanste.
Hij schranste. Maar geen appelmoes.
Hij schonk.
Hij blonk.
Hij dronk. Maar geen alcohol.
Hij werd geliefd. Hij maakte duidelijk waarom Hiddink de beste coach ter wereld is. Hij vingerde. Hij was. En van hem was er maar één. Romario de Souza Faria, je staat voor mij altijd op 9.
Iemand die volgens Pitchfork nét niet kon tippen aan een 9, is Baths. Die heeft verder niks met Romario te maken, maar wat ze gemeen hebben is dat gevoel van weemoed als ik ook maar één ding van ze hoor. Bij de een wat meer dan bij de ander. Obsidian gaat verder waar dat prachtige debuut Cerulean eindigde. Lovely bloodflows. Geen muziek voor volle stadions, maar hij doet ‘t prima in een Mac-arena. Laptopmuziek luister je solo. Vrolijk is het allerminst met die Satie-piano’tjes, huilerige vocals en groezelige bassen als ware hij net door Sir Bobby Robson gewisseld voor Twan Scheepers.
Check hier ook de Andere Tijden Sport over de PSV-tijd van Romario.
(Source: Spotify)
Wie // Nicola Conte & De Lach Om Van Te Houden.
Wat // Je boventanden naakt als nooit tevoren. Een vrolijke waslijn die lui in de zondagavondzon hangt van je linker- naar je rechterjukbeen, daarbij geholpen door je Fisherman’s Friend-ovale pretogen. Een moedige poging tot een zuinig ‘zo is het genoeg geweest met lachen’-mondje strandt in alweer zo’n betoverende lach. Dat van dat ‘jij kan de zon laten schijnen’ van Marco Borsato ging hierover, alleen is deze straling vriendelijker voor de huid. Vergelijk het met m’n vriendelijke aversie tegen veel jazzzanger(es)s(en) van nu, behálve op die ene plaat van Nicola Conte: Other Directions. Die heb ik Blue Note-blauwgrijs gedraaid en nog verveelt-ie niet. Die lach van jou is vergelijkbaar met het moment dat de trombonist begint te soleren in Kind of Sunshine. Zo’n instrument schuift zeg maar ook op allerlei manieren in- en uit elkaar om als een zonnetje te klinken.
(Source: Spotify)
Wie // Wajoo’tjes, alwéér een sexy edit-sessie van Disco Tech.
Wat // Poosje geleden dat we een mixtape van Disco Tech tjapten alhier. Our bad, want godmilnicolasjaar wat is-ie weer om van te smikkelen. Zeker met dit weer en deze mini-kater van Neil Young gisteravond in het achter- én voorhoofd. We gaan er niet al te veel woorden aan vuil maken, check de treklijst en besluit zelf of je aan de dansvloer of aan de sexytime wil.
Treklijst:
Wie // Kimchi Presenteert: Roestige Beat Club.
Wat // Wie zaterdag de optredens van Floating Points en Four Tet op de Lenteborrel heeft gezien begrijpt hoe lekker het is om af en toe opgefrist te worden met wat bossa nova, bollywood of afro beat. Die gasten doen er nog de nodige disco, house en een hoop ander smakelijks door. Wil je een keer alleen op die afrobeat en andere world grooven, en specifiek de roestige sound uit de jaren 60’s en 70’s, dan raden we je het Rusty Beat Club dieet aan, een goed gevulde sandwich met voodoo vintage en andere vreemde funk.
Als appetizer voor zaterdagavond heeft Rusty Beat Club de Afro Jumble mixtape gemaakt.
Vanavond is de Rusty Beat Cub te gast bij Kimchi Radio, tune in van 18:00 tot 19:00 uur op redlightradio.net
Wie // Tom Beek: duurzame, chloorvrije, biologische, vrije uitloop-saxofoonsolo’s.
Wat // ‘Schiet mei maar lek.’ ‘Sommige mensen práten in hoofdletters.’ ‘Klimaat heeft last van een weeromstuit.’ ‘Muggebyte.’ ‘Ik wil graag een film maken met alleen maar mensen die hardlopend staan te wachten tot ze mogen oversteken.’ ‘Zongedroogde tomaten uit Nederland? Dat geloof ik dus niet.’ ‘Niet geschoren is altijd mis.’ ‘You can’t hurry lof.’ ‘Hoe meergranen, hoe beter.’ ‘Bourgeois zoekt vrouw.’ ‘De drie voordelen van een doedelzak: .’ ‘Haren majesteit.’ ‘Jong geallieerd, oud gedaan.’ ‘Wolf in schaatskleren.’
Ik volgde Tom Beek al zo’n half jaar voordat ik ontdekte dat hij saxofonist is. Bovenstaande tweets zijn alléén uit de afgelopen maand mei. Genieten is dat als taalpurist zijnde. En het geeft vertrouwen in Beeks muziek, want als er IETS belangrijk is in jazz, dan is het wel humor. Vat die sax bij de hoorn, en tweet een lied voor ons Beek. En die sound brengt me terug naar een van m’n lievelings ECM-platen Road to Saint Ives van John Surman.
(Source: Spotify)
Wie // Helemaal naar de getver met Disclosure.
Wat // Holy shiznit, wat zijn deze gasten briljant. Vorige week draaiden ze Primavera Sound helemaal naar de getver rond vijf uur in de morgen terwijl de eerste zonnestralen van de zaterdag alweer op onze juichende armen neerstreken. De ene knaller na de andere. We kunnen nu al niet meer wachten tot de zaterdag van Pitch Festival. Gelukkig komt vandaag EIN-DE-LIJK die langspeler Settle van ze uit. Luister ‘m al weken via een beveiligde link van de platenmaatschappij, schreef er reeds een vijfsterrenrecensie over in Veronica Magazine en hier dan (ook eindelijk) het interview met Guy en Howard Lawrence dat ik had voorafgaand aan hun show in Trouw.
INTERVIEW